Verslag pelgrimstocht naar Banneux met het Drugspastoraat 20 tot en met 23 oktober 2026

Op dinsdag 20 oktober vertrokken we naar Banneux, een klein dorpje aan de voet van de Belgische Ardennen. Met 18 reizigers aan boord vertrok de bus uit Amsterdam. Na een voorspoedige reis kwamen we aan bij het klooster in Banneux waar we zouden overnachten. Toen de kamers verdeeld waren, was het tijd om het thema te presenteren: “Het kind in jou”. Waarom verschijnt Maria vaak aan kinderen? Gaat het om hun onschuld? Is het omdat zij open en vrij zijn om te geloven, nog niet gevormd door harde ervaringen uit het leven? We probeerden er deze reis antwoorden op te vinden en tegelijkertijd probeerden we iets van het kind in onszelf terug te vinden. Na de vespers en een lange tijd van stilte in de kapel, die indrukwekkend was, volgde het diner en avondprogramma. Met de dagsluiting sloten we deze eerste dag af.

Een dag later was het tijd om het heiligdom te bezoeken. Broeder Johan vertelde op pakkende wijze over het verhaal en de betekenis van de verschijningen van Maria aan de kleine Mariëtte. Hij toonde ons de verschijningskapel en de bron en liep met ons rond over het heiligdom. We stonden ook stil bij de zeven smarten van Maria. De sfeer veranderde. Een verdieping vond plaats en er was herkenning in de pijn die Maria ervaren had. Wij allemaal met onze eigen rugzak, de een zwaarder dan de ander, en Maria die ook eenzelfde soort leed ervaren had in haar leven.

Onder de indruk gingen we eten. Nadien stond een bezoek aan de grotten van Remouchamps op het programma. Wandelend door dit gangstelstel van grotten, verwonderden we ons over de kracht van water en over de schoonheid van dit prachtig stukje natuur. Met een bootje voeren we terug over de ondergrondse rivier, Rubicon genaamd. Onze deelnemers raakten vermoeid door de intensieve dag. Na een pauze stond daar een heerlijke maaltijd gereed, die de deelnemers deels zelf gemaakt hadden. In het schijnsel van kaarslicht aten we verschillende gerechten, elk een favoriet gerecht van een van de deelnemers. Het leek wel kerst. Na de dagsluiting was het genoeg en iedereen zocht vermoeid en vol indrukken zijn bed op, in afwachting van wat de komende dagen ons nog ging brengen.

Op donderdag 22 oktober begon de nieuwe dag met het Zonnelied van de heilige Franciscus. Aan het begin van de dag prezen wij God, samen met de schepping. Na het ontbijt was het tijd om een wandeling te maken. Ieder kreeg een steentje mee tijdens de wandeling, die symbool stond voor een last die we dragen in het leven. Pijn, verdriet, verlies, fouten uit het verleden. Tijdens de wandeling kon ieder afzonderlijk nadenken waar deze steen symbool voor stond. Na de wandeling bezochten we de verschijningskapel en brandden er een kaars. Daarna liepen we naar de bron, die Maria via Mariëtte aan alle volkeren geschonken had. Wij lieten hier onze steen, onze last, achter bij Maria, opdat zij het lijden zou verlichten, zoals ze Mariëtte had gezegd. In overgave staken we onze handen in het koude water, precies zoals Maria gevraagd had. Het was een indrukwekkend moment.

Na de lunch bezochten we het kasteel van Franchimont. Even waanden we ons ridders en edelvrouwen. Het kind in ons kwam naar boven. Een kort bezoek aan Theux volgde en na het avondeten maakten we tegeltjes, met een boodschap uit dankbaarheid, zoals de ex-voto’s op het heiligdom. We sloten de dag gezamenlijk af in de kapel.

Op vrijdag stond de reis naar huis alweer op het programma. Een slotviering volgde, waarin we spraken over het kind in onszelf, over de strijd geleverd rond het kasteel van gisteren en de vergelijking met de Gideonsbende. Een strijd die we ook innerlijk moeten voeren, bij thuiskomst in Amsterdam, als alle verleidingen weer terug zijn. We spraken over de liefde, die we deze dagen ervaren hadden en die we ons mogen blijven herinneren na deze reis. Een liefde die vanuit ons naar buiten mag stralen, zoals Maria straalde tijdens de verschijningen in Banneux.

We ruimden alles op, groetten de paters en vertrokken per bus richting Amsterdam. Onderweg naar huis waanden we ons als kinderen, bij een bezoek aan een welbekend filiaal van een restaurant langs de snelweg. Na wat file kwamen we moe terug in Amsterdam. Het afscheid was hartelijk maar gehaast. De regen hielp niet mee. Vol indrukken van een bijzondere reis vertrok ieder huiswaarts.